در مكتوب دويست وپنجاه ويكم از “ مكاتيب “ شيخ احمد - مجدّد ألف ثاني - مذكور است : وآنچه در عبارت بعضي از فقها لفظ : ( جور ) در حق معاوية واقع شده است وگفته : ( كان معاوية إماماً جائراً ) مراد از ( جور ) عدم حقيّت خلافت أو در زمان حضرت أمير ( عليه السلام ) خواهد بود ، نه جورى كه مآلش فسق وضلالت است تا به أقوال أهل سنت موافق باشد . مع ذلك أرباب استقامت از اتيان ألفاظ موهمه خلاف مقصود اجتناب مىنمايند ، وزيادة بر خطا تجويز نمىكنند ، كيف يكون جائراً وقد صحّ أنّه كان إماماً عادلا في حقوق الله سبحانه وفي حقوق المسلمين ، كما في الصواعق . ومولانا عبد الرحمن جامى كه : ( خطا [ ى ] منكر ) گفته است ، نيز زيادتى كرده است ، بر خطا هر چه زيادة كنند خطا است . وآنچه گفته است كه : اگر أو مستحق لعنت است . . . إلى آخر . آن نيز نامناسب گفته است ، چه جاى ترديد است ، وچه محل اشتباه ؟ ! اگر اين سخن در باب يزيد مىگفت گنجايش داشت امّا در مادة حضرت معاوية گفتن شناعت دارد . ودر أحاديث نبوي صلى الله عليه [ وآله ] وسلم واسناد ثقات آمده كه : حضرت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم در حقّ معاوية دعا كرده فرموده‌اند : اللهم علّمه الكتاب والحساب ، وقه العذاب ! وجاى ديگر دعا فرموده : اللهم اجعله هادياً ومهدياً !